قصر

دریا آمده بود
ما را از این جا ببرد
دریا که می خواست
ما را نجات دهد
در خودش غرق شد و
غرق شد

دریا فهمیده بود
ما تنهایی را به تنهایی
دلهره را به دلهره
ما سکوت را به سکوت
ترجیح داده ایم

دریا رفته بود و می آمد
دریا آمده بود و می رفت...

ما ایستاده تماشا کردیم
ما در تماشا فهمیدیم:

باران تکرار باران است
برف تکرار برف